Initiatief

Als je langere tijd een relatie hebt, neemt meestal één van beide partners het initiatief om te gaan vrijen.

Als je net een relatie hebt en verliefd bent ontstaat een vrijpartij meestal spontaan. Als je elkaar ziet heb je allebei zin. Als je dan achteraf vraagt wie de eerste stap heeft gezet, is dat niet te beantwoorden.

Woon je een tijd samen, dan kun je wel eens toevallig tegelijkertijd zin hebben, bijvoorbeeld na een romantisch etentje. Maar dikwijls is er één die begint. Er zijn veel manieren om dit te doen. Je kunt beginnen met wat zoenen en strelen en steeds wat verder gaan. De ander heeft dan meestal snel door dat je meer wilt. Maar het kan ook beginnen met een voorstel samen te gaan douchen, in bad te gaan of elkaar te masseren, waarbij van het één het ander kan komen. Een andere manier is iets verleidelijks aan te doen en de ander met je lichaam tot activiteit te verleiden. Je kunt iemand ook vooraf inseinen door te flirten, een smsje te sturen of door een spannend telefoontje. Kortom, er zijn vele manieren om je lover te laten merken dat je wilt vrijen.

De initiatiefnemer is meestal al in een seksuele bui, maar de partner die benaderd wordt moet nog in de stemming komen. Als hij of zij in gedachten met heel andere dingen bezig is, dan moet de overgang van de alledaagse naar de erotische wereld nog gemaakt worden. Dit kan wat geduld en verleidingstactiek vergen van de initiatiefnemer. Is het initiatiefnemer te kort door de bocht dan kan dat makkelijk op een "afwijzing" uitlopen.

Zie ook: libido, seksueel verlangen, geil, rolverdeling, geen zin

De overgang van de alledaagse naar de erotische wereld